Samenvatting
Als praktijkdeskundige in waterbeheer wil ik plekken creëren waar verschillende belanghebbenden kennis uitwisselen, discussiëren en debatteren. Zo ontstaat participatieve en democratische besluitvorming over de groeiende milieuproblemen in de wereld. Technische experts hebben grote vooruitgang geboekt met oplossingen voor aantasting van het milieu en klimaatadaptatie, maar steeds meer mensen zien de grenzen van een puur technocratische aanpak van natuurlijke hulpbronnen. Tegelijk groeit het besef dat we de ervaringen en inzichten moeten meenemen van wie het meest te maken krijgt met de klimaatverandering, zoals boeren en vissers. Daarvoor zijn eerlijke platforms nodig voor kennisuitwisseling en gezamenlijke kennisontwikkeling, als basis voor een rechtvaardige weg naar duurzaamheid.
Met dat doel heb ik in mijn onderzoek bij IHE Delft de ervaringen vastgelegd van vrouwen uit inheemse vissersgemeenschappen over de bescherming van de kustwetlands van Chennai in Zuid-India. Daarnaast wil ik een bewustwordingscampagne opzetten over de cruciale rol van kustwetlands bij overstromingsbeheer en voedselzekerheid, over de groeiende druk van ontwikkeling op de wetlands, en over de rol van vrouwen uit inheemse vissersgemeenschappen bij het in stand houden ervan. Als start van de campagne maak ik samen met filmmaker Bhargav Prasad uit Chennai de film “Fight with Care”.
De film
De film laat het leven zien van vrouwen uit inheemse vissersgemeenschappen die al generaties lang in de kustwetlands van Chennai wonen. Hij toont de vele manieren waarop vrouwen bijdragen aan de kleinschalige visserij en zo hun gezin en gemeenschap onderhouden, meestal met onbetaald en ondergewaardeerd werk. Nu vrouwen uit vissersgemeenschappen zich organiseren om op te komen voor de bescherming van hun kustgebied, waarvan hun bestaan direct afhangt, moeten hun waardevolle inzichten breder gehoord worden.
“Fight with Care” heeft twee hoofdthema’s. Het eerste is de toenemende druk van ontwikkeling op de kwetsbare wetlands van Chennai, zoals illegale bebouwing en industriële vervuiling, en de manier waarop lokale gemeenschappen zich daartegen verzetten. Het tweede is het onmisbare zorgwerk van vrouwen uit inheemse gemeenschappen, dat het leven in de wetlands al generaties mogelijk maakt en een andere manier biedt om het ecosysteem te begrijpen en te waarderen.
Wat we willen bereiken
Met deze film willen we de stem versterken van visvrouwen die campagne voeren voor de bescherming van de wetlands in Chennai. Ook willen we het gesprek op gang brengen over de waarde van wetlands, hun snelle verdwijning van het aardoppervlak en de gevolgen daarvan voor de klimaatverandering. Verder willen we milieurechtvaardigheid en sociale rechtvaardigheid dichter bij elkaar brengen door aantasting van het milieu, economische groei, gender en kaste samen te behandelen. Zo’n film kan transdisciplinair onderzoek naar water- en milieubeheer inspireren.